Projekt asamblażu lub instalacji- przeciw przemocy i wykluczeniu. Klasa 7

Opracował i wykonał: Paweł Janoś

___________________________________________________________________________________

Asamblaż (fr. assemblage, tłum. gromadzenie/zbieranie/zbiór) – forma artystyczna, będąca odmianą kolażu, według której tworzy się trójwymiarowe kompozycje z przedmiotów gotowych. Praca złożona z różnego rodzaju przedmiotów: codziennego użytku, bezużytecznych fragmentów, form naturalnych, wszelkich możliwych obiektów.

Dzieło powstaje z przedmiotów, które nie są stworzone przez autora asamblażu, ale jedynie przez niego użyte, a czasem także specjalnie spreparowane, czy przystosowane (np. pomalowane, odłączone od całości, połączone z czymś innym, zniszczone). Asamblaż może mieć postać jednego obiektu powstałego z połączenia innych lub może stanowić rodzaj zbioru, kolekcji przedmiotów. Można to określić jako pewnego rodzaju przestrzenny collage otwarty na wszelkie materiały i pomysły ich zestawień i połączeń. Poszczególne fragmenty w asamblażu mogą być ze sobą sklejone, związane, umieszczone w rodzaju wspólnego pojemnika, luźno położone, powieszone obok siebie itd. Dzięki asamblażom z fragmentów tworzone są nowe znaczenia, powstają nowe związki między znaczeniami, które niosą ze sobą składowe części.

Termin asamblaż został wprowadzony we wczesnych latach pięćdziesiątych XX w. przez Jeana Dubuffeta, który stworzył serię kolażów z użyciem skrzydeł motyli i nadał cyklowi nazwę assemblages d’empreintes. Należy tutaj jednak zwrócić uwagę, że z użyciem „nieartystycznych” tworzyw eksperymentowali już wcześniej wielcy kubizmu: Marcel Duchamp i Pablo Picasso, a także dadaiści (np. kolaże Kurta Schwittersa czy Maxa Ernsta). Jeana Dubuffeta można zatem uznać jedynie za twórcę nazwy tej techniki.

W 1961 roku w Museum of Modern Art w Nowym Jorku zorganizowano wystawę „Sztuka Asamblażu” (The Art of Assemblage), gdzie swoje prace wystawiali m.in. Georges Braque, Joseph Cornell, Jean Dubuffet, Marcel Duchamp, Pablo Picasso, Robert Rauschenberg, Man Ray i Kurt Schwitters.

W Polsce pionierem asamblażu był Władysław Hasior.

Źródło definicji: www.wikipedia.pl

___________________________________________________________________________________

Co nam będzie potrzebne?

Potrzebne będą zbędne przedmioty, takie jak puste opakowania po produktach spożywczych, stare klucze, materiały, kora, gałązki, butelki i buteleczki, lub wiele innych rzeczy.

To od Was, to od twórcy dzieła zależy co będzie użyte do stworzenia ASAMBLAŻU.

Tworząc asamblaż, pamiętaj aby nadać tytuł pracy oraz opisać jej sens powstania oraz co oznaczają poszczególne elementy kompozycji.

___________________________________________________________________________________

KILKA PYTAŃ:

___________________________________________________________________________________

1. Co można nazwać wykluczeniem w społeczeństwie, środowisku szkolnym? 

2. W jaki sposób można zwalczać, przeciwdziałać przemocy? 

3. Jakie negatywne skutki niesie ze sobą stosowanie przemocy? 

4. W jaki sposób okazujemy ludziom szacunek, podkreślamy ich wartość? 

ETAPY TWORZENIA PRACY PLASTYCZNEJ:

...ASAMBLAŻ CZYLI KOLAŻ 3D...

Przygotowałem 2 białe kartki:

1. Na jednej kartce będę robił szkic, odbitki pogniecionych kartek, nakrętki, sznurka itp;

2. Na drugiej kartce zrobię obrazek właściwy- przykleję, przyczepię elementy z nakrętki, patyczków, sznurka itp.

SAMI ZOBACZCIE!!!

Wystarczy, że wykonacie jeden projekt do wyboru: numer 1. (szkic) lub 2. (tzw obrazek właściwy- kolaż 3D).

Do dzieła!!!

1. Pogniotłem kartkę i odrysowałem jej kontur na czystej kartce.

1.1. Przykleiłem kartkę do kartki- użyłem kleju MAGIC oraz zszywacza.

1.2. Widzicie przyklejoną kartkę (na górze) oraz szkic (na dole).

To będzie postać leżąca na ziemi.

2. Wykonuję szkic kolejnej postaci z pogniecionej kartki.

 

2.1.  Widzicie dwie przyklejone kartki (na górze) oraz szkic (na dole).

Wykonałem zarys postaci stojącej- po lewej stronie.

3. Odrysowuję głowę postaci stojącej- z dużej nakrętki.

3.1. Widzicie przyklejone kartki i nakrętkę (na górze) oraz szkic (na dole).

4. Smaruję nakrętkę klejem, aby przykleić wacik kosmetyczny.

4.1. Widzicie przyklejone kartki, nakrętkę i wacik kosmetyczny.

5. Widzicie szkic postaci stojącej, która ma narysowane ręce oraz postaci leżącej, której kształtuję głowę z papieru. 

5.1. Widzicie szkic... który nie jest jeszcze gotowy.

5.2. Widzicie przyklejone kartki, nakrętkę, wacik i patyczki kosmetyczne.

5.3. Widzicie przyklejone kartki, nakrętkę, wacik i patyczki kosmetyczne (na górze) 

oraz szkic (na dole).

6. Tworzę ręce postaci leżącej.

6.1. Widzicie przyklejone kartki, nakrętkę, wacik i patyczki kosmetyczne (na górze) 

oraz szkic (na dole).

7. Wykonuję szkic słońca i promieni.

7.1. Widzicie przyklejone kartki, nakrętkę, wacik i patyczki kosmetyczne oraz sznurek (na górze) 

oraz szkic (na dole).

7.2. Widzicie przyklejone kartki, nakrętkę, wacik i patyczki kosmetyczne oraz sznurek.

8. Możecie pomalować swoje dzieło. Zaczynam od tła...

9. Gotowa praca plastyczna widziana z różnych perspektyw...

    Moja praca przedstawia dwie osoby, które nie przepadają za sobą, gdyż mają odmienne zdanie na wiele poglądów. Często nie zgadzają się ze sobą, nie przyjaźnią się i omijają się z daleka. Pomimo wielu, a nawet bardzo wielu różnic nie należy pozostawiać nikogo bez pomocy. Nie należy omijać nikogo leżącego. Najlepiej zatrzymać się, zapytać co się stało i czy mogę jakoś pomóc. Wiele zależy od nas. Często jeden mały, nawet drobny gest może odmienić inną osobę i tak właśnie stało się w tym przypadku. Możemy się nie lubić, ale należy pomagać potrzebującym i wspierać przede wszystkim najbliższe nam osoby.

    Na obrazku ludzie mają odmienne charaktery, ale...

    Postać stojąca, której tułów i ręce pomalowałem kolorem zielonym- symbolizuje nadzieję. Głowę pomalowałem z użyciem koloru pomarańczowego, który symbolizuje przemyślenia, zakłopotanie. 

    Ciemny kolor tła z dominacją czarnego i niebieskiego symbolizuje niechęć pomocy oraz chwilę zastanowienia.

    Osoba leżąca pomalowana jest z dominującymi kolorami szarości, czarnego i czerwonego, co symbolizuje zdenerwowanie, złość, nienawiść, zakłopotanie. 

    Słońce po prawej stronie symbolizuje nadzieję na lepsze jutro. Nowy dzień to nowe wyzwania i NOWY POCZĄTEK.

Pomagajmy sobie i wspierajmy się.